Ο Γ.Βουλγαράκης ανακοίνωσε ότι με δική του πρωτοβουλία δε θα είναι υποψήφιος βουλευτής. Βέβαια, όλοι όσοι είδαμε τις χθεσινές ειδήσεις , τον είδαμε να μας βεβαιώνει ότι θα είναι. Μάλλον δεν ήταν και πολύ δικιά του η πρωτοβουλία, αν το σκεφτούμε ψύχραιμα...
Το σημαντικό είναι ότι ο Καραμανλής , πετάει έξω επιτέλους κάποιον από τους ιδιαίτερα προκλητικούς υπουργούς του. Όχι μόνο γιατί η ατάκα του "ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό" σε σχέση με τη φοροδιαφυγή του με τις οφ-σορ εταιρείες του, έγινε το αρνητικό σήμα κατατεθεν της διακυβέρνησης, αλλά και για τις μπίζνες με την μονή Βατοπεδίου που έκανε η σύζυγός του.
Ας παίρνουνε σειρά και οι υπόλοιποι λοιπόν και ίσως η Νέα Δημοκρατία, αν δε σώσει την παρτίδα, ίσως σώσει την τιμή της. Έστω και αργά...
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 04, 2009
Οff o off-shore Bουλγαράκης
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 02, 2009
2 χρόνια άντεξε η κυβέρνηση του άπραγου Καραμανλή
Στην προεκλογική Δ.Ε.Θ. θα παιχτεί ένα μεγάλο μέρος των εκλογών. Ωστόσο, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τα βλέμματα στρέφονται προς το ΛΑ.Ο.Σ. και το αν θα συνασπιστεί με την καταρρέουσα κυβέρνηση Καραμανλή, στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αυτοδυναμία και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α δε συμμαχήσει με το ΠΑΣΟΚ (κάτι που φαίνεται ως πολύ πιθανό σενάριο, καθώς υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των δυο κομμάτων).
Ας ελπίσουμε ότι η επόμενη κυβέρνηση, δε θα επαναλάβει τις επιδόσεις της τωρινής. Ας ελπίσουμε ότι προεκλογικά θα ακούσουμε σοβαρά στέρεα επιχειρήματα, ώστε οι πολίτες να μην κρίνουν βάσει μισαλλοδοξίας, αλλά βάσει προγραμμάτων. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για να γίνει αλλιώς...
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 01, 2009
Κυριακή, Αυγούστου 30, 2009
Στοπ σε όπλα για το Ιραν
Εννοείται ότι το φορτίο κατασχέθηκε, ενώ περαιτέρω έρευνες γίνονται μήπως συνδέεται με το περίφημο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Σλοβενία: Στήρiξη της Τουρκίας στην ΕΕ
Ο Τούρκος Υπουργός δήλωσε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου ότι
πρόκειται για την ''ισχυρότερη ευρωπαϊκή υποστήριξη'' στην υποψηφιότητα της Τουρκίας να ενταχθεί στην ΕΕ.
Ο Ζμπόγκαρ ανακοίνωσε πως η Σλοβενία θα ανοίξει προσεχώς εμπορική αντιπροσωπεία στην Κωνσταντινούπολη.
Σήμερα Κυριακή ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών θα συναντηθεί με τον αρχηγό του σλοβενικού κράτους Ντανίλο Τουρκ και τον Πρωθυπουργό Μπόρουτ Πάχορ.
Παρασκευή, Αυγούστου 28, 2009
Ανάκληση επικίνδυνου προϊόντος
Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για
σετ αποτελούμενο από τέσσερα διαφορετικά μαύρα πλαστικά εργαλεία κουζίνας, κινέζικης προέλευσης, με την εμπορική επωνυμία «BERGNER» και με κωδικό προϊόντος BG-3209. Τα εργαλεία κουζίνας διακινήθηκαν μέσω της Αυστριακής επιχείρησης «SBA Import u. Export GesmbH» σε τρεις ελληνικές επιχειρήσεις, ήτοι στην «Α.Μ.Ε.Σ. ΑΕ», «Χ. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ ΑΕ - PLANET HOME» και «ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΕΞΟΧΗ ΕΠΕ».

Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου της παρτίδας του συγκεκριμένου προϊόντος από τις επιχειρήσεις και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι.
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. καλεί τους καταναλωτές που έχουν προμηθευτεί το ανωτέρω προϊόν να μην το χρησιμοποιούν.
Η Λ.Κατσέλη ζητάει το αυτονόητο...
" Μέχρι σήμερα, κανείς από τους ενδιαφερόμενους επισκέπτες της ιστοσελίδας του Εθνικού Τυπογραφείου δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στις πληροφορίες που παρέχει, αν δεν είναι συνδρομητής, απαίτηση αναιτιολόγητη, αφού οι Έλληνες πολίτες ως φορολογούμενοι χρηματοδοτούν τη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών.
κ. Υπουργέ,
Η απαίτηση για διαφάνεια στο δημόσιο βίο, η οποία διαπερνά όλες τις πτυχές άσκησης της πολιτικής, αποτελεί σαφές και αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών. Η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία αποτελεί πρωταρχικό και στοιχειώδες δημοκρατικό κοινωνικό δικαίωμα, όπως απορρέει και από το άρθρο 5Α του Συντάγματος, τόσο για την διασφάλιση της λογοδοσίας των «ασκούντων δημόσια εξουσία», όσο και για την εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, η ηλεκτρονική δημοσιοποίηση όλων των πράξεων και αποφάσεων νομοθετικού και διοικητικού περιεχομένου - με εξαίρεση τις αποφάσεις που αφορούν ζητήματα εθνικής ασφαλείας - αποτελεί συστατικό στοιχείο για την διάδοση της πληροφορίας και την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε αυτή. Βάσει των αρχών αυτών, η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην ιστοσελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου (Ε.Τ.), αποτελεί άμεση ανάγκη.
Δυστυχώς, όμως, ακόμα και σήμερα, ο τρόπος παροχής των πληροφοριών που αφορούν στις ανωτέρω πράξεις και αποφάσεις από το Εθνικό Τυπογραφείο (Ε.Τ.) δεν δίνουν τη δυνατότητα στον ενδιαφερόμενο - επισκέπτη της ιστοσελίδας να τις αξιοποιήσει, καθότι για την εκτύπωση αυτών απαιτείται η ύπαρξη συνδρομής. Η απαίτηση αυτή δεν αιτιολογείται, ούτε από το ανέξοδο της παροχής των ηλεκτρονικών πληροφοριών, ούτε επίσης από το γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες ως φορολογούμενοι χρηματοδοτούν τη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών και των εξ΄ αυτών παραγόμενων υπηρεσιών τους.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο Υπουργός Εσωτερικών:
1. Για πιο λόγο συνεχίζουν να υφίστανται προσκόμματα, τα οποία εμποδίζουν τη διάχυση των πληροφοριών και την ενημέρωση των πολιτών, όπως η καταβολή συνδρομής στο Εθνικό Τυπογραφείο;
2. Σκοπεύετε να προβείτε στην πλήρη αποδέσμευση των παρεχομένων πληροφοριών από το Εθνικό Τυπογραφείο (Ε.Τ.), προκειμένου να διευκολυνθεί η αξιοποίηση των πληροφοριών από τους πολίτες;
Λούκα Τ. Κατσέλη
Βουλευτής Επικρατείας ΠΑΣΟΚ"
Διαβάστε περισσότερα...
Ο Τέρενς Κουίκ μιλά για την φίμωση του nonews-news..
Τερενς Κουικ
Υ.Γ. Ειμαι βεβαιος οτι παλι θα εχουμε την απολυτη σιωπη του επισημου δημοσιογραφικου κοσμου. Και κυριως ολων εκεινων που εχουν "περαση" στη Κοινη Γνωμη. Αλλα και των συντεχνιων μας σε ολη την Ελλαδα που λεγονται "Ενωση Συντακτων κλπ".
http://trelokouneli.blogspot.com/
Πέμπτη, Αυγούστου 27, 2009
Δωρεάν αντίγραφα σε δοκιμαστές των Windows 7
όσοι συμμετείχαν έπειτα από πρόσκληση στο Windows 7 Technical Beta Program δικαιούνται μια κόπια των Windows 7 Ultimate. Η Microsoft θα προσφέρει το λειτουργικό τόσο σε υλική μορφή, όσο και μέσω download. Σημειωτέον ότι το πακέτο με τον οπτικό δίσκο διατίθεται σε περιορισμένες ποσότητες και η παροχή ισχύει μέχρι την εξάντληση των αποθεμάτων.
Τουρκικό μη επανδρωμένο κατασκοπευτικό αεροσκάφος επάνω από τη Χίο!
σηκώθηκαν δύο αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά μέχρι να σπεύσουν στην περιοχή το UAV, είχε προλάβει να απομακρυνθεί.Η αποστολή του κατασκοπευτικού αεροσκάφους καταγράφηκε από το φυλάκιο σε σχετική αναφορά και έχει δημιουργήσει μεγάλο προβληματισμό στους επιτελείς του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ.Είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται πτήση UAV επάνω από ελληνικό νησί τους τελευταίους μήνες και μάλιστα όχι μικρό νησί, αλλά ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Υπολογίζεται ότι το μη επανδρωμένο αεροσκάφος παρέμεινε αρκετή ώρα επάνω από το νησί, μέχρις ότου απομακρυνθεί νότια.Ο μη εντοπισμός του από τα ραντάρ εναέριας επιτήρησης, η ευκολία με την οποία εισήλθε και εξήλθε του ελληνικού εναέριου χώρου, καταγράφοντας φυσικά πολύτιμα δεδομένα, αλλά και το χρονικό σημείο στο οποίο επέλεξαν οι Τούρκοι να κάνουν κάτι τέτοιο, είναι τα σημεία που προβληματίζουν περισσότερο τους Έλληνες επιτελείς. Μάλιστα όπως σημείωνε ένας από αυτούς "Φαντάζομαι τι γίνεται τη νύχτα που δεν υπάρχει καν η δυνατότητα οπτικής αναγνώρισης"...Ένα άλλο ζήτημα είναι το "Γιατί;". Γιατί οι Τούρκοι άρχισαν να χρησιμοποιούν τέτοια συστήματα συλλογής πληροφοριών που συνήθως χρησιμοποιούνται στις επιχειρήσεις στα τελευταία στάδια προετοιμασίας τους;Στον πρόσφατο πόλεμο στην Αμπχαζία, οι Γεωργιανοί πριν εξαπολύσουν την επίθεση χρησιμοποιούσαν όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα UAVs σε αποστολές τακτικής αναγνώρισης, ένα από τα οποία είχε καταρριφθεί από ρωσικό μαχητικό.
Τετάρτη, Αυγούστου 26, 2009
Δημήτρης Κωσταντακόπουλος: "Η λύση που προωθείται στο Κυπριακό θα βλάψει εξίσου την Ελλάδα και την Κύπρο"
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! - τ.272, 31/07/2009
Συνέντευξη με τον Δημήτρη Κωσταντακόπουλο (από http://www.koel.gr)
Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Υπήρξε συνεργάτης στο γραφείο του Πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου για θέματα σχέσεων Ανατολής-Δύσης και ελέγχου εξοπλισμών, και ανταποκριτής επί δέκα χρόνια στα Μόσχα. ‘Εχει εκδώσει μεταξύ άλλων την Αρπαγή της Κύπρου (Το Σχέδιο Ανάν ως εργαλείο της αμερικανικής πολιτικής στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο) και το Η Κύπρος σε Παγίδα, όπου πραγματεύεται την τωρινή φάση του κυπριακού, αλλά και τη σχέση "έθνους" και Αριστεράς, κοινωνικής και εθνικής ταυτότητας. Συμμετείχε στην Επιτροπή Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Διατηρεί το ιστολόγιο: http://konstantakopoulos.blogspot.com/.
Πριν από λίγο καιρό παρουσιάσατε στην Κύπρο το βιβλίο σας Η Κύπρος σε Παγίδα. Πως το υποδέχτηκε η κυπριακή κοινή γνώμη;
Η κυπριακή κοινή γνώμη, όπως και η κοινή γνώμη της Ελλάδας, είναι περισσότερο υποψιασμένη από τους πολιτικούς της. Όσο προχωράει η συζήτηση για τα διακυβεύματα στην Κύπρο, τόσο περισσότερο οξύνεται μια αίσθηση ανησυχίας για το τι θα βγει από τις συνομιλίες της Λευκωσίας, για τη βάση αυτών των συνομιλιών, μια βάση που, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, δεν βρίσκει σύμφωνο τον κυπριακό λαό και εγείρει και ένα ουσιαστικό ζήτημα δημοκρατίας, γιατί ο κ. Χριστόφιας εξελέγη για να κυβερνήσει το κράτος, όχι για να το αλλάξει. Πρόεδρος είναι, όχι συντακτική ή αναθεωρητική συνέλευση, και νομίζω καλό θα ήταν και για τον ίδιο να προκηρύξει ένα δημοψήφισμα για να αποφασίσουν οι Ελληνοκύπριοι τι είδους λύση θέλουν.
Όσο για την Ελλάδα, τείνουμε να αποδεχθούμε ότι το ζήτημα αυτό αφορά μόνο την Κύπρο. Υπάρχει και μια αίσθηση κόπωσης, και μια προσπάθεια των πολιτικών δυνάμεων να φορτώσουν στον Χριστόφια μια λύση που γνωρίζουν ότι δεν θα είναι καλή. Στην πραγματικότητα όμως, ό,τι συμφωνηθεί στην Κύπρο θα έχει κολοσσιαίες συνέπειες για την Ελλάδα. Αν συμφωνηθεί στην Κύπρο μη βιώσιμη λύση, τότε οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές για τον ελληνικό λαό στο σύνολό του, ιδιαίτερα για την Αριστερά και την Κεντροαριστερά, αν επωμισθούν την ευθύνη τέτοιων λύσεων. Θα υποστούν αυτό που υπέστη η ελληνική Δεξιά μετά το 1960 και το 1974, όταν οι συνθήκες της Ζυρίχης και η όλη πολιτική της οδήγησαν στην τραγωδία της τουρκικής εισβολής.
Τι σας ανησυχεί στη βάση των διαπραγματεύσεων;
Το πρώτο που με ανησυχεί είναι
η υποχρεωτική εναλλαγή Έλληνα και Τούρκου προέδρου, που είναι μάλιστα πρόταση Χριστόφια. Κανένα κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Ο πρόεδρος του κράτους πρέπει να εκφράζει την ενότητα του κράτους και του λαού, το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως εθνότητας ή θρησκεύματος. Είναι στοιχειώδες. Φανταστείτε π.χ. αν το 1963 ή το 1974, στις κρίσεις, ήταν Τούρκος πρόεδρος αντί για τον Μακάριο. Θα έπαιρνε το κράτος, αφού θα ήταν ο νόμιμα διεθνώς αναγνωρισμένος πρόεδρος, και θα το εκπροσωπούσε διεθνώς. Δεν αντιλαμβάνομαι επίσης τη στάθμιση των ψήφων ανάλογα με την εθνότητα. Το ΑΚΕΛ λέει ότι είναι αριστερό. Είναι δυνατόν ένας αριστερός να συμφωνεί να μετράνε περισσότερο οι τουρκικές από τις ελληνικές ψήφους; Υπάρχουν διακόσια κράτη στον κόσμο με μειονότητες. Έχουν εφαρμοστεί πουθενά τέτοιες εξωφρενικές ρυθμίσεις; Ίσως μόνο στον Λίβανο, με τα αποτελέσματα που γνωρίζουμε.
Η δική μου κριτική, και στο σχέδιο Ανάν και στις σημερινές προτάσεις Χριστόφια, δεν είναι ότι δίνουν πολλά στους Τούρκους και λίγα στους Έλληνες. Αυτό έχει σημασία, γιατί μια λύση για να λειτουργήσει πρέπει να ’χει το στοιχείο της δικαιοσύνης. Το κύριο πρόβλημα όμως είναι ότι συζητάνε πράγματα που θα αποδειχθούν μη βιώσιμα και θα απειλήσουν να οδηγήσουν σε συρράξεις και μεταξύ Ελληνοκυπρίων και μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αντί να λύσουν το κυπριακό, θα το ξανανοίξουν με πολύ χειρότερους όρους, τόσο για τους Ελληνοκύπριους, που είναι το 80% του πληθυσμού –κοντεύουμε να ντρεπόμαστε να το πούμε–, όσο και για το σύνολο του ελληνικού λαού.
Ποια θεωρείτε βιώσιμη λύση;
Όπως αντιλαμβάνεστε, το αν θα βρεθεί λύση και ποια δεν εξαρτάται μόνο από μία πλευρά. Κατά τη γνώμη μου, μια λύση για να είναι βιώσιμη, για να οδηγεί δηλαδή σε ειρήνη και όχι σε πόλεμο, θα πρέπει να διατηρεί τους Ελληνοκύπριους υπό προστασία κανονικού κράτους. Βεβαίως μπορεί κάποιος να κάνει μία εισβολή σε ένα κράτος ανεξάρτητο κ.λπ. Αλλά πολιτικά αυτό είναι πολύ δύσκολο εγχείρημα. Είναι τελείως διαφορετικό το κράτος να έχει στο εσωτερικό του, στο σύνταγμά του και στις διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει, το σπέρμα αδιεξόδων που μπορεί να προκαλέσουν εθνοτική διαμάχη ή ξένη επέμβαση ή να συνομολογήσει το ίδιο δικαίωμα τρίτων να επέμβουν. Γιατί η "λύση" που δόθηκε στο κυπριακό πρόβλημα το 1960 κατέρρευσε με πόλεμο; Για δύο λόγους. Ο ένας ήταν ότι το σύνταγμα αυτό, όπως λένε και οι πιο διαπρεπείς Άγγλοι συνταγματολόγοι, ήταν απολύτως ανεφάρμοστο γιατί παραχωρούσε στη μειονότητα βέτο σε κάθε ζήτημα. Και δεύτερον, διότι με τις συνθήκες εγγυήσεως και συμμαχίας που υπεγράφησαν στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο, η Τουρκία είχε δικαίωμα επέμβασης στην Κύπρο. Μπορεί να έκανε κατάχρηση του δικαιώματος αυτού. Αλλά αν δεν υπήρχε το δικαίωμα θα ήταν πολιτικά πολύ δυσκολότερη μία εισβολή.
Κανονικό κράτος σημαίνει ότι δικαίωμα αποφάσεων επί του πληθυσμού έχουν μόνο οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί του. Αυτό καταργούσε το σχέδιο Ανάν, που υπήγαγε την εκτελεστική, δικαστική και νομοθετική εξουσία σε τρεις ξένους δικαστές που θα διόριζε ο Ανάν και θα διόριζαν τους διαδόχους τους – και μαζί καταργούσε τη διάκριση των εξουσιών και την ανεξαρτησία του "κράτους". Είναι απορίας άξιο, μάλιστα, πώς βρέθηκαν άνθρωποι που λένε ότι ανήκουν στην Αριστερά να συμφωνήσουν με τέτοιες ρυθμίσεις, που απορρίπτει οποιοσδήποτε δημοκράτης. Γιατί καταργούσε τη δημοκρατία το σχέδιο Ανάν; Γιατί στην Κύπρο, λένε, δεν μπορεί να εφαρμοστεί η αρχή της ισότητας των πολιτών, ούτε ο ορισμός του Θουκυδίδη για τη δημοκρατία (το των πλειόνων κράτος), επειδή αντιφάσκουν προς την ισότητα των κοινοτήτων, δηλαδή την ισότητα μειοψηφίας και πλειοψηφίας. Πρέπει να προστατεύονται οι μειονότητες, δεν μπορεί όμως εν ονόματι αυτής της προστασίας να καταργείται και ο κανόνας της πλειοψηφίας, γιατί ένα τέτοιο καθεστώς ονομάζεται δικτατορία. Το κράτος των συμφωνιών του ’60 δεν μπορούσε να λειτουργήσει γιατί προβλεπόταν γενικό βέτο της μειονότητας – τώρα δεν προβλέπουν ούτε καν βέτο για την πλειονότητα! Ο κ. Χριστόφιας επιχειρεί να τετραγωνίσει τον κύκλο, συμβιβάζοντας την ισότητα των πολιτών με την ισότητα μειοψηφίας-πλειοψηφίας, και το αποτέλεσμα είναι τερατογένεση. Εναλλάξ πρόεδρος, σταθμισμένη ψήφος, πάλι ξένος δικαστής, που είχε υποσχεθεί ότι δεν θα υπήρχε – ένας διαδικαστικός δαίδαλος που εγγυάται κατάρρευση εντός έξι μηνών και πάντως αντιπαράθεση, όχι συμφιλίωση κοινοτήτων.
Δεύτερον, όπως κάθε κανονικό κράτος, πρέπει να έχει δικαίωμα και μέσα να ασκήσει την κυριαρχία του και να αμυνθεί. Λέει ο κ. Χριστόφιας μία κυριαρχία, αλλά οι προτάσεις προβλέπουν δύο κράτη με δύο αστυνομίες, που θα είναι στην πραγματικότητα μασκαρεμένοι στρατοί, ενώ δεν προβλέπει δικαίωμα και μέσο αυτοάμυνας της δημοκρατίας. Φτάσαμε στον τραγέλαφο: η ελληνική πλευρά, θύμα εισβολής και εθνοκάθαρσης, να ζητάει αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου. Να ζητάει δηλαδή την κατάργηση του δικαιώματός της να αμυνθεί. Σε αυτό το είδος ραγιαδισμού και υποτέλειας έχουμε φτάσει, και δυστυχώς υπάρχουν δυνάμεις που αυτοαποκαλούνται αριστερές και έχουν συμφωνήσει με τέτοιες ρυθμίσεις. Χωρίς μάλιστα να θέτουν το ζήτημα του βρετανικού στρατού που θα παραμείνει στο υποτίθεται αποστρατιωτικοποιημένο νησί. Ο κ. Χριστόφιας πήγε μετά την εκλογή του στο Λονδίνο και υπέγραψε μνημόνιο που διαιωνίζει την κυριαρχία των βάσεων και αναγνωρίζει τις συνθήκες Λονδίνου και Ζυρίχης, που δεν ενέκρινε ποτέ ο κυπριακός λαός! Μην έχοντας κοινά σχολειά και κοινό στρατό, με διαφορετική ιστορική συνείδηση και με λαβύρινθο συντάγματος και νόμων, όπου τα πάντα θα αποφασίζονται στη βάση της εθνότητας, λες και είμαστε στη Νότιο Αφρική, είναι προφανές ότι Έλληνες και Τούρκοι δεν θα συμφιλωθούν ποτέ. Αυτή η λύση είναι μετααποικιακή, θέλει να διαιωνίσει την αντιπαράθεση για να επιτρέψει στους αποικιοκράτες, Βρετανία και ΗΠΑ, να διαφεντεύουν το νησί ως επιδιαιτητές. Και φυσικά τέτοιες λύσεις έχουν τόση σχέση με την Αριστερά, όση και ο φάντης με το ρετσινόλαδο.
Θα πουν βέβαια οι φίλοι του ΑΚΕΛ ότι, τι να κάνουμε, εδώ που φτάσαμε, πρέπει να κάνουμε οδυνηρό συμβιβασμό, να τελειώνουμε. Σύμφωνοι, άμα ο κυπριακός λαός και ο ελληνικός λαός το θέλουν, ας τον κάνουν τον συμβιβασμό, όχι όμως συνθηκολόγηση. Ας κάνουν σκόντο στις αρχές αυτές στη ζώνη που θα αποφασίσουν να δώσουν στους Τουρκοκύπριους. Όχι όμως στην ελληνοκυπριακή. Το λέω ακόμα μια φορά. Αν αναγνωριστεί σε τρίτους, ξένους δικαστές, ξένες χώρες, εναλλάξ προέδρους, σε οποιονδήποτε πέραν των αιρετών εκπροσώπων, δικαίωμα επέμβασης και στερηθούν οι Ελληνοκύπριοι από το δικαίωμα και το μέσο της κυριαρχίας και της αυτοάμυνας, τότε, αργά ή γρήγορα, ο πληθυσμός θα έρθει σε σύγκρουση με αυτούς που θα ’χουν νόμιμο πλέον δικαίωμα να ασκούν κυριαρχία πάνω του. Δεν έχουν μεταβληθεί οι Κύπριοι, η Τουρκία, οι ΗΠΑ και η Βρετανία σε αγγέλους.
Σήμερα υπάρχει μια ισορροπία στην Κύπρο ανάμεσα στην ισχύ της Τουρκίας και των αποικιακών δυνάμεων από τη μια και τη δύναμη του δικαίου της πλειοψηφίας από την άλλη. Αν καταργήσουν οι Ελληνοκύπριοι με την ψήφο τους τα αυτονόητα δικαιώματά τους, θα καταστρέψουν αυτή την ισορροπία και αυτό θα δημιουργήσει μια ανισορροπία που είναι βασική προϋπόθεση πολέμου. Επιπλέον, οι Ελληνοκύπριοι είναι μαθημένοι να ζουν σε σχετικά κανονικό κράτος, θα υπάρξει λοιπόν μια μερίδα του πληθυσμού που θα αντιδράσει σε τέτοιο σχέδιο και μπορεί να ξανάχουμε τα καλά της περιόδου 1972-1974.
Οι συνέπειες τέτοιων τυχοδιωκτισμών δεν θα περιοριστούν στην Κύπρο, που είναι πολύ μεγάλη για να γίνει ειρηνικά Ίμβρος ή Τένεδος. Η Ελλάδα θα γίνει όμηρος μιας κακής λύσης, γιατί θα βασίζεται στην καλή θέληση της Άγκυρας και των δυτικών, να μην πάθουν τίποτα οι Ελληνοκύπριοι. Όχι συμφωνίες για αγωγούς με τον Πούτιν, ούτε την κυριαρχία της στο Αιγαίο και τη Θράκη δεν θα μπορεί να ασκήσει!
Μιλώντας για την Αριστερά, πώς βλέπετε τη στάση της στο ζήτημα;
Η ισότητα είναι στο κέντρο της αριστερής ιδεολογίας. Δεν μπορεί ένας αριστερός να δέχεται ότι η ψήφος του Έλληνα και η ψήφος του Τούρκου θα μετράνε διαφορετικά, ούτε θα ζητήσουμε συγγνώμη γιατί οι Έλληνες είναι 80% του πληθυσμού! Σας θυμίζω εδώ τη θέση του Λένιν, που τάχθηκε υπέρ της αυτοδιάθεσης των εθνών μέχρι και του κρατικού αποχωρισμού: "Πάλη ενάντια στα προνόμια και τη βία του έθνους που καταπιέζει, καμία ανοχή της επιδίωξης προνομίων από το καταπιεζόμενο έθνος". Αυτή είναι η αριστερή άποψη που εμπεδώνει τη δικαιοσύνη, δημιουργεί δυνατότητες όσμωσης των εθνικών ομάδων, υπέρβασης και όχι διαιώνισης του εθνικού ανταγωνισμού.
Ο κ. Χριστόφιας επισημαίνει συχνά τις ευθύνες των εθνικιστών, των σοβινιστών, της ΕΟΚΑ Β' κ.λπ. Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν πρέπει να τα βάζουμε μόνο με τα συμπτώματα, πρέπει να βλέπουμε και τα αίτια. Το αίτιο της ανάπτυξης του εθνικισμού, του σοβινισμού και της ακροδεξιάς στην Κύπρο ήταν ιστορικά η μη εκπλήρωση των θεμιτών εθνικών πόθων των Ελληνοκυπρίων, η ματαίωσή τους, που δημιούργησε το πολιτικό έδαφος για την εκμετάλλευση από την ακροδεξιά και τις ξένες υπηρεσίες. Και να σας πω εδώ και μια υποψία μου. Βλέπω αυτή την υποστήριξη προς τη συζητούμενη λύση από κύκλους της σκληρής κυπριακής Δεξιάς και ακροδεξιάς. Τι έγιναν αυτοί, φίλοι των Τουρκοκυπρίων; Όχι βέβαια, ούτε να τους μυρίσουν δεν θέλουν. Ενδεχομένως σκέφτονται ότι υποστηρίζοντας τη συζητούμενη λύση κάνουν το χατίρι των Αγγλοαμερικανών, που θέλουν να βγάλουν το κυπριακό από τη μέση της τουρκικής ένταξης, και να δώσουν από τώρα τη μισή ψήφο της Κύπρου στην Τουρκία. Στη συνέχεια, όταν καταρρεύσει η λύση, θα φορτώσουν τις ευθύνες στο ΑΚΕΛ και θα μείνουν εθνικιστικά αφεντικά, με τη συνδρομή των Αγγλοαμερικανών, στη μισή Κύπρο. Το βέβαιο πάντως είναι ότι, όχι μόνο στην Κύπρο, και στην Ελλάδα, αν η Αριστερά αφήσει το έργο της υπεράσπισης των συμφερόντων του ελληνικού λαού διεθνώς στην άκρα Δεξιά, τότε θα προσφέρει ιστορική υπηρεσία και στην ακροδεξιά και στον νεοφασισμό.
Η ηγεμονία της ελληνικής Δεξιάς στην Ελλάδα κατέρρευσε εξαιτίας της πολιτικής της στο κυπριακό. Αν η ελληνική και κυπριακή Αριστερά-Κεντροαριστερά επωμισθούν ρυθμίσεις που απειλούν να προκαλέσουν νέα τραγωδία, θα έχουμε ένα 1974 από την ανάποδη! Δεν θα επιβιώσει πολιτικοϊδεολογικά μια παράταξη αν συμβάλει σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα, όπως δεν επιβίωσε το ΚΚΕ από τη συμφωνία της Βάρκιζας ή το ΚΚΣΕ από τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Ελπίζω ότι δεν θα ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις. Είμαι πολύ ευχαριστημένος γιατί πριν από μερικές μέρες, ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέκος Αλαβάνος, που μου ’κανε τη τιμή παρουσιάζοντας το βιβλίο μου στην Αθήνα, έσπασε την αφωνία της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην εξωτερική πολιτική ζητώντας να παγώσει η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, που πράγματι έχει φτάσει σε σημεία σουρεαλισμού.
Γιατί σουρεαλισμού;
Γιατί μιλάμε για χώρα που δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κατέχει στρατιωτικά τμήμα της, παραβιάζει όλες τις αποφάσεις του ΟΗΕ, στέλνει πολεμικά πλοία να δημιουργήσουν επεισόδια στην Πάφο και το Καστελόριζο, κάνει ασκήσεις βομβαρδισμού και φωτογραφίζει ελληνικά νησιά, το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι, τους Φούρνους, διατηρεί casus belli κατά της Ελλάδας, διατηρεί απέναντι από τη Σάμο και τη Μυτιλήνη τον μεγαλύτερο αποβατικό στόλο στον κόσμο! Και τα θύματα αυτών των πολιτικών δεν περνάει μέρα που να μην πούνε ότι υποστηρίζουν την ένταξή της στην ΕΕ. Οχι γιατί πιστεύει κανείς στην Ελλάδα σε μια τέτοια πολιτική, όχι γιατί οι πολίτες της Ελλάδας και της Κύπρου την υποστηρίζουν στην πλειοψηφία τους, αλλά γιατί αυτό επιθυμεί η Ουάσιγκτον!
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα βοηθήσει στην επίλυση των διαφορών.
Και τότε γιατί η Τουρκία έχει αποθρασυνθεί από τότε που η Ελλάδα άλλαξε τη θέση της και αποδέχτηκε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων; Σε τι βοήθησε αυτό την επίλυση των διαφορών; Χειρότερες τις έκανε! Γιατί η Τουρκία αντελήφθη ότι η ελληνική υποστήριξη στην ένταξή της είναι προϊόν φόβου και υποτέλειας και νομίζω ότι εδώ ο φόβος χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει και να οργανώσει την υποτέλεια. Αν η Ελλάδα, και η Ευρώπη εδώ που τα λέμε, σέβονταν τον εαυτό τους θα έθεταν τον τερματισμό της κατοχής και της απειλής ως προαπαιτούμενο οποιασδήποτε ενταξιακής πορείας. Αφού η Τουρκία βλέπει ότι εμείς, η άρχουσα τάξη μας δηλαδή και το πολιτικό προσωπικό μας, δεν διαθέτουμε αυτοσεβασμό, δεν θα μας σεβαστεί περισσότερο απ’ όσο εμείς τον εαυτό μας! Θα επιδιώξει να μπει με το σύνολο των διεκδικήσεών της στην Ένωση και να επιβάλει την ικανοποίησή των αξιώσεών της μέσα σε αυτή, αφού η ένταξη θα της προσφέρει πολύ μεγαλύτερο πολιτικοδιπλωματικό βάρος.
Λένε βέβαια ότι η ένταξη θα κάνει την Τουρκία δημοκρατία και θα αδυνατίσει τον ρόλο του στρατού. Πρόκειται για σύγχυση αιτίου και αιτιατού. Η δύναμη του στρατού στην Τουρκία αντανακλά διάφορους ιστορικούς, κοινωνικούς και διεθνείς παράγοντες, δεν έχει σχέση όμως κατανάγκη με τον επεκτατισμό. Οι στρατιωτικοί είναι οι μάλλον συντηρητικότεροι στο τουρκικό κατεστημένο, αυτοί που θέλουν λιγότερες περιπέτειες. Με ισχυρούς πολιτικούς πρωθυπουργούς υπήρξαν τα μεγαλύτερα προβλήματα στα ελληνοτουρκικά. Ο Ερμπακάν ζητούσε το 1974 την κατάληψη όλης της Κύπρου. Ο Ερντογάν σήμερα διεκδικεί την κληρονομιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επιδιώκοντας να συνθέσει τη δύναμη εθνικιστικής και ισλαμικής ταυτότητας. Από την αρχαία Αθήνα μέχρι τις ΗΠΑ και τη Βρετανία σήμερα, δημοκρατίες, με τη συμβατική τουλάχιστον έννοια του όρου, ξεκίνησαν τις μεγαλύτερες εισβολές και σφαγές στην ιστορία.
Μήπως άλλωστε η συμμετοχή Ελλάδας και Τουρκίας στο ΝΑΤΟ απέτρεψε τη σύγκρουση στην Κύπρο; Η από κοινού συμμετοχή σε έναν οργανισμό όπως η ΕΕ δεν εξασφαλίζει την ειρήνη. Η ένταξη όμως της Τουρκίας καθιστά δυσμενέστερο τον συσχετισμό δυνάμεων για την Ελλάδα. Αν σήμερα η Τουρκία δοκιμάσει να επιτεθεί, θα είναι επίθεση κατά ευρωπαϊκής χώρας. Αύριο θα είναι διαμάχη δύο ευρωπαϊκών χωρών.
Κοιτάξτε, εγώ διαφωνώ γενικότερα με την πολιτική της διεύρυνσης της ΕΕ, γιατί η διεύρυνση είναι, μαζί με την αέναη απελευθέρωση των αγορών, κατεξοχήν εργαλείο εμπέδωσης ενός νεοφιλελεύθερου και ατλαντικού οικοδομήματος στην Ευρώπη, μιας "αυτοκρατορίας", όπως την ονόμασε ο Μπαρόζο, ιδεολογικού και οικονομικού παραπληρώματος του ΝΑΤΟ. Οι Ευρωπαίοι πολίτες το καταλαβαίνουν ενστικτωδώς. Δεν το καταλαβαίνει η ευρωπαϊκή Αριστερά, δυστυχώς και στη ριζοσπαστική συνιστώσα της, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ο Λαφονταίν ή ο Φαμπιούς. Αφήνει έτσι ένα τεράστιο πεδίο να το εκμεταλλευτεί η Δεξιά και ακροδεξιά. Αυτός ήταν βασικός λόγος που βγήκε ο Σαρκοζί.
Πρέπει να είμαστε σοβαροί. Η ανατολική Ευρώπη μπήκε χωρίς να υπάρχει καμία προϋπόθεση ομαλής ενσωμάτωσης και εναρμόνισης προς τα πάνω των κοινωνικών, των οικολογικών στάνταρ, χώρια του ότι φέρονται ως αμερικανικά προτεκτοράτα. Αν θέλουμε να διαλύσουμε την Ευρώπη και να υπονομεύσουμε το κοινωνικό κράτος της Δυτικής Ευρώπης αυτός είναι ο τρόπος να το κάνουμε. Και γι’ αυτό υποστηρίζουν με τόσο φανατισμό τη διεύρυνση Βρετανία, ΗΠΑ και Ισραήλ, που είναι μια κρυφή υπερδύναμη και θέλει να μπει κι αυτό μετά την Τουρκία. Αλλά τι δουλειά έχει αυτό με την Αριστερά; Δεν λέω ότι δεν θα μπορούσε υπό άλλους όρους και άλλες πολιτικές να γίνει διεύρυνση, αλλά αυτό θα προϋπέθετε μία αποσαφήνιση σε προοδευτική κατεύθυνση του ευρωπαϊκού σχεδίου, ριζική αλλαγή του μοντέλου της ΕΕ, σχέδιο Μάρσαλ κ.λπ. Σήμερα έχουμε ένα αντιδραστικό ευρωπαϊκό σχέδιο, που γίνεται πιο αντιδραστικό με κάθε νέα ένταξη.
Σήμερα γίνεται μια σύγκρουση στην Ευρώπη. Υπάρχουν δυνάμεις που, με τρόπο ασυνεπή βεβαίως, δεδομένης και της ταξικής τους φύσης, τάσσονται υπέρ μιας πιο ανεξάρτητης Ευρώπης. Υπάρχει μια κοινή γνώμη που αντιδρά ενστικτωδώς στη διεύρυνση, που, στο κάτω-κάτω, είναι μια απόφαση που οφείλουν να πάρουν οι λαοί, ανεξαρτήτως του τι πιστεύουμε εμείς. Η Ελλάδα, η Αριστερά της, με ποιο στρατόπεδο έχει συμφέρον να συμμαχήσει; Με τους Αγγλοαμερικανούς και την "αυτοκρατορία", ή με όσους, έστω ασυνεπώς, θυμούνται ακόμα την ιδέα της ανεξάρτητης Ευρώπης, ή εκφράζουν την αντίθεση των λαών στη διεύρυνση, που είναι ουσιαστικά αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση, ενστικτώδης προσπάθεια προστασίας ενός εθνικού πλαισίου που εξασφαλίζει κάποια δημοκρατία και κοινωνική προστασία;
Ένα μεγάλο ζήτημα για την Αριστερά σήμερα είναι το πώς αντιλαμβάνεται τον διεθνισμό…
Η λέξη διεθνισμός προϋποθέτει έθνη. Διότι υπάρχει μια θεωρία ότι είναι αυθαίρετα. Μια χονδροειδής αφομοίωση του μαρξισμού λέει ότι όλα είναι παραγωγική βάση, ο καπιταλισμός χρειάζεται φαντασιώσεις, μία από τις οποίες είναι το έθνος. Αλλά δεν υπήρχε καπιταλισμός στην εποχή του Ηρόδοτου! Στην Ελλάδα έχουμε πολλά αυθαίρετα, νομίζουμε ότι και οι έννοιες και τα πάντα είναι αυθαίρετα. Αυτός είναι, για όσους ενδιαφέρονται για μαρξιστικές εξηγήσεις, ο πραγματικός τρόπος που το υλικό οικοδόμημα, τα ευρωπαϊκά προγράμματα δηλαδή και η υπόσχεση μιας καλής καριέρας, επηρεάζουν το "εποικοδόμημα", τις ιδέες των επαγγελματιών εξ οφίτσιο διανοουμένων. Για να ξαναγυρίσω στην ερώτηση, διεθνισμός σημαίνει να ενώσουμε τα έθνη, σε συνεργασία και όχι αντιπαράθεση. Για να το κάνουμε, πρέπει να λύσουμε δίκαια τις διαφορές τους, όχι να πριμοδοτήσουμε την καταπίεση του ενός από το άλλο. Γιατί οι Έλληνες της Κύπρου να μην έχουν τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε όλους τους λαούς, πρέπει μήπως να ζητήσουν συγγνώμη γιατί είναι 80%; Όταν μάλιστα κομμουνιστές δώσανε τη ζωή τους για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα που ήταν μια άσκηση του δικαιώματος για την αυτοδιάθεση. Όταν ο μεγάλος Τούρκος ποιητής και κομμουνιστής Ναζίμ Χικμέτ καλούσε τους συμπατριώτες του να μην αντιτάσσονται στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου.
Υπάρχει και ο "διεθνισμός της αυτοκρατορίας", για τον οποίο κάθε εθνικισμός που αντιτάσσεται, ο ρώσικος, ο σέρβικος, ο ιρανικός, ο παλαιστινιακός είναι κακός, και κάθε εθνικισμός που συμμαχεί, ο γεωργιανός, π.χ., είναι καλός. Ακούμε πολλά για εθνικισμούς, δεν ακούμε ποτέ τίποτα για αμερικανικό ή βρετανικό εθνικισμό, για εβραϊκό φονταμενταλισμό. Αυτές οι δυνάμεις επιδιώκουν να χτυπήσουν το έθνος-κράτος για να θεμελιώσουν μία παγκόσμια δικτατορία "των αγορών", ολοκληρωτική "αυτοκρατορία της παγκοσμιοποίησης". Αυτού του είδους η ένωση των εθνών, αυτού του είδους ο "διεθνισμός" είναι βαθιά αντιδραστικός και αντιδημοκρατικός.
Πρέπει να ορίσουμε τις έννοιες. Δεν μπορούμε να εξισώνουμε αποικιοκράτες και αποικιοκρατούμενους, θύτες και θύματα, καταπιεστές και καταπιεζόμενους. Ιδιαίτερα πρέπει να το κάνουμε σε μία χώρα όπου το επαναστατικό, δημοκρατικό, πληβειακό, κοινωνικό στοιχείο, από τον Κολοκοτρώνη μέχρι το δημοψήφισμα του 2004 στην Κύπρο, ήταν αυτό που αντιστάθηκε κυρίως στις ξένες επιβουλές, μια χώρα που της ζητάνε εθνικά επώδυνες και αντιδημοκρατικές ρυθμίσεις και "προσαρμογές" και η άρχουσα τάξη της οποίας είναι χαρακτηριστικά απρόθυμη να την υπερασπιστεί. Ή μήπως η Αριστερά θα μπορέσει να κάνει προοδευτικότερη πολιτική, αν η Ελλάδα και η Κύπρος γίνουν προτεκτοράτα;
Τα τελευταία χρόνια, λυπάμαι και ντρέπομαι που το λέω, αναπτύχθηκε στη χώρα μας ένα είδος αντεθενικιστικής "Αριστεράς", αμερικανικής στην πραγματικότητα "Αριστεράς". Ελπίζω ότι πρόκειται περί λάθους και ιδεοληψίας. Αλλά δεν είναι δυνατόν, σε μια χώρα της οποίας η Αριστερά έδωσε ποτάμια αίματος για την υπεράσπισή της, που ηγήθηκε της εθνικής αντίστασης, που υπέστη αποστασία και δικτατορία για να "λυθεί" το κυπριακό, δεν μπορώ να διαβάζω τον Ηρακλείδη, που υποστηρίζει ότι είναι μαθητής του Κύρκου –και διερωτώμαι τι λέει ο Κύρκος για τους μαθητές του–, να γράφει ότι δεν βρέθηκε απόδειξη του ρόλου της CIA στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου! Εκπλήσσομαι ακόμα πιο δυσάρεστα βλέποντας την Αυγή, αντί να προβάλλει τις δηλώσεις Αλαβάνου, να δημοσιεύει σε περίοπτη θέση ανεκδιήγητο άρθρο ενός Θεοδωρίδη, που λέει ότι η κυπριακή τραγωδία είναι προϊόν του ελληνικού εθνικισμού ή ότι φταίμε γιατί επεκτείναμε το ελληνικό κράτος οκτώ φορές εις βάρος της Τουρκίας μετά το 1830, ή την "πλατφόρμα" Μηλιού, Θεοδωρίδη, Βωβού υπέρ της αναγνώρισης των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο! Δεν θα ήθελα να το πω, αλλά είναι βέβαιο ότι δεν είναι καθόλου δυσαρεστημένοι στην αμερικανική πρεσβεία με παρόμοιες θέσεις.
Η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει σήμερα μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της μεταπολεμικής ιστορίας της. Κρίση οικονομική, κοινωνική, πολιτική και εθνική. Είναι τέτοια η δύναμη του φαινομένου, τέτοιο το βάθος αυτής της κρίσης, που θα σαρώσει πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν να πουν τίποτα, πέραν ευχολογίων και γενικοτήτων, που θα μπορούσαν να διατυπωθούν με την ίδια ευκολία και προ 30 ετών και μετά 30 χρόνια, που δεν έχουν άποψη για την οικονομία, την κοινωνία, την εξωτερική πολιτική, που δεν έχουν διέξοδο να προτείνουν στον ελληνικό λαό, να απαντήσουν στα πραγματικά ζητήματα που βιώνει και τον ανησυχούν. Αργά ή γρήγορα ο ελληνικός λαός θα αναζητήσει πολιτικές δυνάμεις για να τον βγάλουν από την κρίση. Αν δεν προσφέρει τη διέξοδο η Αριστερά, θα βρεθούνε άλλοι. Κι αν η σημερινή ηγεσία της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν έχει απαντήσει σε όλα, ας ανοίξει τουλάχιστο τη συζήτηση, στο πλαίσιο ενός δημοκρατικά οργανωμένου, από τη βάση στην κορυφή, κινήματος, ας απευθυνθεί στην κοινωνία, αντί να φυλάει καρέκλες και οφίτσια.
G700: εγγεγραμμένη ομάδα πίεσης στην ΕΕ
γνωμοδοτικών εγγράφων, διοργάνωση εκδηλώσεων, συναντήσεων ή δραστηριοτήτων προβολής (στα γραφεία ή αλλού) με στόχο την εκπροσώπηση συμφερόντων καθώς και δραστηριότητες που εντάσσονται στο πλαίσιο επίσημων διαβουλεύσεων για νομοθετικές προτάσεις είτε άλλων ανοικτών διαβουλεύσεων.Πρέπει σ’ αυτό το σημείο να υπογραμμιστεί ότι, σύμφωνα και με τη ρητή διατύπωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, «ΔΕΝ υπάρχουν προνόμια που να συνδέονται με την καταχώριση στο μητρώο. Η καταχώριση δεν συνιστά διαπίστευση και δεν παρέχει κανενός είδους προνομιακή πρόσβαση σε πληροφορίες. Για το λόγο αυτό, οι καταχωρισμένοι οργανισμοί δεν πρέπει να παρουσιάζουν την καταχώρισή τους ως διαπίστευση ή ως οποιουδήποτε τύπου επίσημη αναγνώρισή τους εκ μέρους της Επιτροπής».
Τρίτη, Αυγούστου 25, 2009
Βούλευμα καταπέλτης για Κορκονέα - Σαραλιώτη
Απερρίφθη από το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με ένα βούλευμα καταπέλτη, η έφεση των κατηγορουμένων για την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος, με αποτέλεσμα να παραπεμφθούν οριστικά σε δίκη με τις κατηγορίες: της ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο ο Επαμεινώνδας Κορκονέας και της απλής συνέργειας σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο για τον Β. Σαραλιώτη. Οι δικαστές καταλογίζουν στον ...
Κορκονέα ενσυνείδητη αδιαφορία τονίζοντας πως ο αστυνομικός προέβλεψε τις συνέπειες των πυροβολισμών και σκοπεύοντας προς τον μαθητή επιδοκίμασε τη θανάτωση προσώπου. Για το Σαραλιώτη υπογραμμίζεται πως η συμπεριφορά του δεν υπολείπεται σε ποινική απαξία καθώς δεν απέτρεψε το συνάδελφό του και έκανε επίδειξη ισχύος.
Ετσι πρέπει να χτίζονται τα σπίτια επί Ν.Δ.
Ο Αντώναρος είπε ότι δεν είναι πολλά τα 150 σπίτια που κάηκαν στην Ανατολική Αττική. Το μέτρο άλλωστε στη συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό. Ωστόσο στο dimitrisp υπάρχει και η πρόταση της Ν.Δ. για τα νέα ανθεκτικά σπίτια στη φωτιά.
Έτσι θα χτίσω το σπίτι μου αν καταλάθος επανεκλεγεί το "τερας της ραφήνας"!Να έχω το κεφάλι μου ήσυχο βρε αδερφέ...!
Για αυτό ...
H συνέχεια εδώ
Δευτέρα, Αυγούστου 24, 2009
Mην ανησυχείτε. Η κυβέρνηση επαγρυπνά

ΑΘΩΟΙ
Τετάρτη, Αυγούστου 12, 2009
Θα πούμε το δελφίνι... δελφινάκι

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
ΤΟ ΧΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥ: Ο έξυπνος
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κινδυνεύον.
ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ: Δεν υπάρχει ποσοτική εκτίμηση, καθώς δεν έχει γίνει ποτέ ακριβής καταγραφή του πληθυσμού του. Σύμφωνα με θεωρητικές εκτιμήσεις, υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα ζουν 750 έως 4.200 κητώδη αυτού του
είδους. Την τελευταία δεκαετία υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι ο πληθυσμός του μειώνεται με ταχύτατους ρυθμούς.
ΠΡΟΣΔΟΚΩΜΕΝΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ: Γύρω στα 30 - 35 χρόνια.
ΑΠΕΙΛΕΣ: Η υπεραλίευση και κατά συνέπεια η μείωση της τροφής είναι η κυριότερη απειλή του είδους. Ο άνθρωπος παραμένει έως σήμερα o σημαντικότερος εχθρός του. Σημαντικό ρόλο παίζει και η θαλάσσια μόλυνση (οι πλαστικές σακούλες ευθύνονται για αρκετούς πνιγμούς) με τις τοξικές ουσίες που συσσωρεύονται στον οργανισμό του (ένα μέρος περνάει μέσω του θηλασμού και στις επόμενες γενιές) και βλάπτουν το ανοσοποιητικό και αναπαραγωγικό του σύστημα. Σε όλα αυτά προστίθεται και η ηχορύπανση που δυσχεραίνει την επικοινωνία του με την υπόλοιπη αγέλη -εξαιτίας των σόναρ των σκαφών-, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζονται και να χάνονται από τις ομάδες τους.
ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ: Παίζει σημαντικό ρόλο στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Τρώει τα πιο αδύναμα και ασθενικά ψάρια, εμποδίζοντας την εξάπλωση επιδημιών και διατηρώντας τους πληθυσμούς τους υγιείς. Το ίδιο αποτελεί τροφή για άλλα είδη, όπως φάλαινες και καρχαρίες.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ: Γύρω από το νησί Κάλαμος του Ιονίου, περιοχή που ανήκει στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000, μέχρι πριν από λίγα χρόνια τα Κοινά δελφίνια αφθονούσαν. Δέκα διεθνείς και τρεις ελληνικές ερευνητικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, από 150 που υπήρχαν το 1998, απέμειναν μόνο 15 το 2007. Κύρια αιτία; Η υπεραλίευση.
Tο όνομά του ήταν κυριολεκτικό. Του δόθηκε από τον Αριστοτέλη και σήμαινε ότι είναι το πιο κοινό είδος δελφινιού στα πελάγη μας, από την αρχαιότητα ακόμα. Μόνο που τώρα το όνομα πρέπει να αλλάξει. Αν θέλουμε να κυριολεκτούμε, πρέπει να το μετονομάσουμε σε «σπάνιο» ή καλύτερα «κινδυνεύουν». Αιτία δεν είναι άλλη από τη δραματική μείωση του πληθυσμού του στη Μεσόγειο την τελευταία πεντηκονταετία - γεγονός που το κατέταξε στην «Κόκκινη Λίστα» του Διεθνούς Ινστιτούτου για τη Διαφύλαξη του Περιβάλλοντος (IUCN).
Τα Κοινά δελφίνια, μαζί με τα Ρινοδέλφινα και τα Ζωνοδέλφινα, αποτελούν τα τρία είδη μικρών δελφινιών που συναντάμε τακτικότερα στη Μεσόγειο και στις ελληνικές θάλασσες. Οι πρακτικές των ψαράδων, όμως, τους «παίρνουν την τροφή από το στόμα» υπεραλιεύοντας και πληγώνοντας ανεπανόρθωτα το θαλάσσιο οικοσύστημά τους. Τακτική που οδηγεί στην εξαφάνιση της τροφής τους, ενώ ενίοτε μπλέκονται και στα δίχτυα και πεθαίνουν. «Παράπλευρες» απώλειες που δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν, καθώς τα Κοινά δελφίνια δεν αποτελούν πρόβλημα για τον άνθρωπο ή την παράκτια αλιεία και προτιμούν συνήθως τα βαθιά νερά, μακριά από τις ακτές.
Αυξημένη νοημοσύνη
Κοινωνικά ζώα, δεν αγαπούν τη μοναξιά, γι' αυτό και κυκλοφορούν σε αγέλες. Υπερκινητικά και ζωηρά, φημίζονται για την εξυπνάδα τους - οι έρευνες άλλωστε έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλός τους είναι πιο μεγάλος και πιο σύνθετος από τον ανθρώπινο. Το βιολογικό τους «σόναρ», που βρίσκεται στο καμπύλο μέτωπό τους, είναι το σύστημα που τα βοηθά να προσανατολίζονται, να βρίσκουν τροφή (σαρδέλα και γαύρο τα αγαπημένα τους) και να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Όπως έχουν δείξει επιστημονικές έρευνες, τα Κοινά δελφίνια δημιουργούν τρισδιάστατες εικόνες στον εγκέφαλό τους. Οι ήχοι που εκπέμπουν έχουν μεγάλη εμβέλεια, αλλά αυτός δεν είναι ο μοναδικός τρόπος «ομιλίας» τους. Σφυρίγματα, κρότοι και θόρυβοι που παράγουν με τα σαγόνια τους βρίσκουν θέση στην… καθημερινή τους επικοινωνία. Η ακοή τους είναι εξαιρετική.
Αντίθετα, η όραση δεν είναι το δυνατό τους σημείο, ενώ παρατηρείται και πλήρης απουσία οσφρητικού συστήματος. Είναι κομψά ζώα, με μυτερό ρύγχος και λεπτό σώμα, που φτάνει το 1,5 με 2 μέτρα και τα 70 με 100 κιλά. Μετά τα πέντε χρόνια μπαίνουν σε ηλικία αναπαραγωγής, με τη θηλυκιά να γεννά κάθε 2 - 3 χρόνια ένα μόνο μικρό, μετά από κύηση 10 - 11 μηνών.
Τα Κοινά δελφίνια είναι ιδιαίτερα στοργικοί γονείς και οι επιστήμονες λένε ότι μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αφοσίωση και φροντίδα, που μοιάζει ανθρώπινη. Το νεογνό, που πλησιάζει το ένα μέτρο μήκος, θηλάζει για αρκετό διάστημα και μένει προσκολλημένο στη μητέρα του για 3 - 6 έτη. Η μητέρα του, τέλος, επαναλαμβάνει μια συγκεκριμένη μελωδία, διαφορετική από κάθε άλλη, που το μικρό αποτυπώνει και κρατάει στην υπόλοιπη ζωή του σαν το προσωπικό του χαρακτηριστικό.
ΔΥΟ - ΤΡΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
•Το Κοινό δελφίνι (Delphinus delphis) αναπνέει με πνεύμονες και διατηρεί, όπως ο άνθρωπος, σταθερή θερμοκρασία σώματος, ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Το σώμα του καλύπτεται από ένα παχύ στρώμα λίπους, το οποίο του προσφέρει μόνωση και το βοηθά στην κολύμβηση.
•Δεινός κολυμβητής, ξεπερνά σε ταχύτητα τα 50 χλμ./ώρα. Καταδύεται συνήθως για μερικά δευτερόλεπτα έως δύο λεπτά (έχει το λιγότερο χρόνο αντοχής από τα υπόλοιπα δελφίνια), αλλά μπορεί να παραμείνει κάτω από την επιφάνεια μέχρι και 5 λεπτά - και αυτό σε βάθη ακόμη και 300 μέτρα.
•Δεν κοιμάται ποτέ, αλλά ξεκουράζει εναλλάξ τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου του, ώστε, όταν το ένα ησυχάζει, το άλλο να εξασφαλίζει την αναπνοή. Και αυτό επειδή στο δελφίνι η αναπνοή δεν είναι ακούσια όπως σ' εμάς: πρέπει να… σκεφτεί πρώτα για να αναπνεύσει. Εκείνες τις ώρες τα βλέπουμε να κολυμπάνε αρκετά σιγά στην επιφάνεια της θάλασσας, πάντα σε κοπάδι, με έναν οδηγό που παραμένει ξύπνιος για να τα οδηγεί και να τα προειδοποιεί σε ενδεχόμενο κίνδυνο.
•Το Kοινό δελφίνι ζει σε κοπάδια των δέκα έως δεκαπέντε ατόμων, που συχνά συνενώνονται σε μεγαλύτερες αγέλες. Είναι γνωστή η αλληλεγγύη που υπάρχει στα μέλη της ομάδας. Αν ένα δελφίνι τραυματιστεί, τα υπόλοιπα το στηρίζουν, για να μπορεί να μείνει στην επιφάνεια και να αναπνέει.
Ευχαριστούμε για τη βοήθεια την Αναστασία Μήλιου, υδροβιολόγο, μέλος της οργάνωσης «Αρχιπέλαγος», και τον Γιώργο Παξιμάδη, υπεύθυνο Θαλάσσιων Προγραμμάτων WWF Ελλάς.
Tης ΤΟΥΣΑΣ ΖΑΠΠΑ
Αγοράζουμε και τουρκικά λεωφορεία...
Η εθνική πολιτική δεν είναι ένα θέμα που μένει μόνο στους εξοπλισμούς οπλικών συστημάτων και στην άσκηση εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, αλλά αφορά και την οικονομία και τον τρόπο διαχείρισης του διαθέσιμου εθνικού – κρατικού χρήματος.
Η σημερινή κυβέρνηση παραβίασε ΚΑΙ αυτόν τον τομέα, μείζονος εθνικής σημασίας, ιδιαίτερα, αφού έχει να κάνει με παραγγελία της οποίας ανάδοχος (στο μεγαλύτερο μέρος) κρίθηκε μία τουρκική εταιρεία κατασκευής και όχι κάποια υπάρχουσα ελληνική!!!
Έτσι, παραγγείλαμε ως κράτος 160 λεωφορεία από τη ΜΑΝ και...
η συνέχεια εδώ
Προσφορές για διακοπές στην Κέρκυρα
Προσφορά Νο 1:
Ενοικιαζόμενα δωμάτια στις ξακουστές Μπενίτσες της Κέρκυρας για τις καλοκαιρινές σας διακοπές μόνο με 40 ευρώ!
Τώρα, μπορείτε να περάσετε αξέχαστες στιγμές με την πάρεα ή την οικογένεια σας στη μοναδική Κέρκυρα! Η προσφορά ισχύει για τους αναγνώστες του universalreporters.blogspot.com και είναι για λίγες μέρες ακόμη...
Τα ενοικιαζόμενα δωμάτια βρίσκονται...
...10 χλμ από το κέντρο της πόλης, 150 μέτρα από τη θάλασσα, σε ενα ήρεμο περιβάλλον που κυριαρχεί η πράσινη βλάστηση και ο κερκυραϊκός ελαιώνας. Όλα τα δωμάτια είναι δίκλινα, περιποιημένα και καθαρά και διαθέτουν ατομικό λουτρό, air-condition, ψυγείο και tv. Eπίσης, έχουν όλα μπαλκόνι με υπέροχη θέα στη θάλασσα!
τηλ.επικοινωνίας: 26610-72181, 26610-28510
e-mail: akard7@gmail.com
υπεύθυνος επικοινωνίας: Αλέξανδρος Καρδάμης
Προσφορά Νο 2:
Μόνο για 3 δωμάτια (2 δίκλινα ή 1 τρίκλινο) με κουζίνα, ψυγείο,tv, air-condition,μπαλκόνι και σε απόσταση μόνο 5 χλμ από το κέντρο, μόνο 40 ευρώ!!!
τηλ. επικοινωνίας: 26610-33703
υπεύθυνη επικοινωνίας : κυρία Παναγιώτα Σκιαδοπούλου

