Στις συμβάσεις των στεγαστικών δανείων με κυμαινόμενο επιτόκιο που είχαν χορηγηθεί μέχρι το 2003 οι τράπεζες δεν ανέφεραν κριτήρια ή δείκτες, με βάση τα οποία θα έπρεπε να διακυμαίνεται το επιτόκιο των δανείων. Το γεγονός αυτό εκμεταλλεύτηκαν για να διαμορφώνουν κατά βούληση τα επιτόκια των δανειοληπτών, τα οποία κρατούσαν αδικαιολόγητα σε υψηλότερα επίπεδα. Ο μονομερής αυτός προσδιορισμός του κυμαινόμενου επιτοκίου κρίθηκε, όμως, επανειλημμένα με αποφάσεις ανώτερων δικαστηρίων αλλά και του Αρείου Πάγου που εκδόθηκαν επί συλλογικών αγωγών της ΕΚΠΟΙΖΩ καταχρηστικός. Σύμφωνα με αυτές τις αποφάσεις, οι τράπεζες θα έπρεπε να αναφέρουν στις συμβάσεις τους συγκεκριμένα, εύλογα για τον καταναλωτή, κριτήρια με βάση τα οποία θα διακυμαίνεται το επιτόκιο του δανείου.
Το ζήτημα απέκτησε εξαιρετική σημασία για τους παλαιότερους δανειολήπτες. Την περίοδο 2001-2003 υπήρξε μία ραγδαία πτώση του κόστους του χρήματος ...περισσότερα εδώ