Η σελιδα αυτη αποτελει προσπαθεια διεξοδικης ενημερωσης γυρω απο θεματα ποικιλης υλης, οπως τεχνολογια, επιστημη, πολιτικη και οικονομια.Ξεχωριστη θεση καταλαμβανουν ζητηματα οικολογιας.Ασφαλως, δεν περιοριζομαστε σε μια απλη καταγραφη των εξελιξεων, αλλα εχουμε ως σκοπο να καταδειξουμε ολες τις αθεατες πλευρες καθε θεματος με κριτικη ματια στο κοινωνικο γιγνεσθαι. Ο πλουραλισμος και η δυναμικη αυτου του εγχειρηματος εξαρταται σε σημαντικο βαθμο απο τη συμβολη σας!
Όλες οι εφημερίδες και τα κανάλια έχουν την διαφήμιση της vodafone!
Τι σύμπτωση την στιγμή που το πρόστιμα των 75 εκ ευρώ ακυρώνεται την ίδια ώρα έρχεται στην Ελλάδα το i-phone για την εταιρεία με προσφορά και...καταιγισμό διαφημίσεων. Και δεν ασχολείται κανένας με την ακύρωση του προστίμου. Ένα μονόστηλο το έκαναν όλοι. Σαν δεν ντρέπονται όλοι μαζί.Κάποιοι βλέπουν τον Κορωνιά στο γήπεδο και είναι πιο εύκολη η επαφή μαζί τους. Κάποιοι άλλοι ξέχασαν τον Τσαλίκίδη γιατί τα χρήματα των διαφημίσεων στα ΜΜΕ είναι πολλά.
Την Κυριακή είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε στο Φεστιβαλ Ντοκυμανταιρ της Θεσσαλονίκης, μια ταινία τεκμηρίωσης που γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Ο τίτλος του είναι :
"Κατασκευάζοντας συναίνεση: Ο Νόαμ Τσόμσκι και τα ΜΜΕ (Μέρος A’: Ο έλεγχος της σκέψης σε μια δημοκρατική κοινωνία/Μέρος B’: Ενεργοποιώντας τη διαφωνία)."
Ο παγκοσμίου φήμης γλωσσολόγος, διανοούμενος και πολιτικός ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι, καθηγητής του Μ.Ι.Τ., μας καλεί να απεμπλακούμε απ’αυτό το «δίχτυ της εξαπάτησης» και μας κάνει ένα μάθημα «διανοητικής αυτοάμυνας». Είναι ένα ντοκυμανταίρ το οποίο δυστυχώς μέρα με τη μέρα γίνεται και πιο επίκαιρο παρά τα 20 χρόνια που έχει στην πλάτη του. Ο λόγος; Οι κοινωνίες της ευημερίας μπροστά σε νέες προκλήσεις αντί να απελευθερώνονται περισσότερο ώστε με πλουραλισμό ιδεών και απόψεων να αντιμετωπίσουν αυτές , συντηρητικοποιούνται περαιτέρω. Τα κεντρικά ΜΜΕ στρατεύονται, σε αυτό τον αγώνα τόνωσης της ανασφάλειας του πολίτη και ανάδειξης της ανάγκης για περαιτέρω αντιδημοκρατικά μέτρα, αλλά και στην επιλεκτική πληροφόρηση (με παραδείγματα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά λίγοι προσέχουμε) σχετικά με τα γεγονότα. Το ερώτημα που αιωρείται είναι κατα πόσον μια προνομιούχος ελίτ πρέπει να κυριαρχεί στα μέσα και πως τα χειρίζεται.
Με δεδομένα όσα ζούμε τους τελευταίους μήνες στη χώρα, τις απεγνωσμένες εκκλήσεις για έννοιες για "πολιτικό πολιτισμό" (προεκλογικά του 2004), και "συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων" (2008-2009), το φίμωμα της διαμαρτυρίας, τις παραπομπές μαθητών στα δικαστήρια με τον τρομονόμο (Λάρισα 2008), τους νόμους για ποινικοποίηση "στοιχείων που αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά του προσώπου" (2009) κτλ, το ντοκυμανταίρ αυτό είναι must see.
Highlight του έργου, το debate του Τσόμσκι με υπουργό της ολλανδικής κυβέρνησης, αλλά και η έκφραση τηλεοπτικών δελτίων στο τέλος τους προς τον τηλεθεατή ότι "(Μόνο) Αυτά ήτανε τα νέα για σήμερα".
"To τρομερό κακό δεν είναι η βίαιη σύγκρουση μεταξύ κομματιών της αλήθειας, αλλά η σιωπηλή καταπίεση της μισής αλήθειας. Υπάρχει πάντα ελπίδα όταν οι άνθρωποι υποχρεώνονται να ακούσουν και τις δυο πλευρές."
